تبلیغات
عشق ثارالله - به بهانه شهادت شیخ الائمه امام صادق (ع)
به بهانه شهادت شیخ الائمه امام صادق (ع)

ششمین پیشواى شیعیان نام مباركش «جعفر»، ­كنیه‌‏اش «ابوعبداللَّه» و لقب‌هایش «صابر»، «فاضل»، «طاهر»، «قاهر»، «باقى»، «كامل»، «منجى»، «فاطر» و «صادق» است كه لقب اخیر از همه مشهورتر است(۱). ­ملقّب شدن امام علیه‌السلام به هر یك از لقب‌هاى یاد شده، بیانگر تجلّى و ظهور بیشترآن صفت در وجود مبارک ایشان است وگرنه امام صادق علیه‌السلام و دیگر امامان معصوم مظهر همه ارزشها و ملقب به صفات نیک هستند

امام صادق علیه‌السلام سیمایى جذّاب، نورانى و ملكوتى داشت، بدان سان كه رسول اكرم­ (صلی الله علیه و آله) و دیگر معصومان و پیامبران الهى داشتند.­شناخت عمیق امام صادق علیه‌السلام از مقام ربوبى حق تعالى، او را در میدان عمل به عبادتى گسترده و خالصانه وا می‌داشت.

حضرت امام جعفر صادق(ع) پیشوای ششم مسلمانان، در این روز به دست خلیفه‌ی عباسی، منصور دوانیقی مسموم و در مدینه به شهادت رسید. امام صادق (ع) به "شیخ الائمه" نیز معروف است، زیرا عمر ایشان از تمامی ائمه اطهار (ع) طولانی‌تر است. حضرت را در قبرستان بقیع در کنار پدر، جد و امام حسن مجتبی (ع) دفن کردند.

آن امام به هنگام شهادت شصت و پنج سال داشته و مدت سی و چهار سال از امامت حضرتش می‌گذشت. زمان امامت امام صادق (ع)، دوران طلائی شیعه، می‌باشد. به جهت درگیری‌هایی که بین دو جریان اموی و عباسی وجود داشت، فضای اجتماعی کمی بازتر شده و موقعیتی به وجود آمد که امام توانست در آن، شاگردان بسیاری را تربیت کند و روح تازه ای در کالبد شیعه بدمد.

مبارزات امام صادق علیه‌السلام متناسب با شرایط سیاسى جامعه و نیز موقعیّت و نیاز مخاطبان با بیانات مختلف و شیوه‌‏هاى گوناگون تبیین مى‌‏شد. تضادّ بین جبهه امامت به پیشوایى امام صادق علیه‌السلام و جبهه خلافت عباسى به سركردگى منصور، روز به ‏روز شدیدتر و شكاف بین دو جبهه، عمیق‌تر مى‏‌گشت.­

منشأ اساسى آن، فعالیت‌هاى بنیادى و متعرضانه پیشواى ششم در ابعاد مختلف علمى، فرهنگى و سیاسى كه لبه تیز همه آنها دستگاه خلافت بود، از یكسو؛ و روحیّه سلطنت طلبى و ضدّ دینى منصور، از دیگر سوى بود.

منصور بر خلاف دیگر خلفاى اموى و عبّاسى كه از نزدیك با امامان علیهم‌السلام محشور نبودند، پیش از انتقال قدرت به بنى عباس، ارتباط نزدیك و تنگاتنگ با امام صادق علیه‌السلام داشت و از نزدیك آن حضرت را مى‏شناخت و همین مسأله موجب شد كه پس از دستیابى به قدرت، وجود آن پیشواى بر حق را بزرگترین خطر براى حكومت خود بداند و مبارزه با آن حضرت را در سر لوحه برنامه‌‏هاى خود قرار دهد.

منصور، در طول مدّت دوازده سالى كه در دوران خلافتش با امام صادق علیه‌السلام معاصر بود یك لحظه از اندیشه مبارزه با امام صادق علیه‌السلام غافل نبود و به شیوه‏‌هاى مختلف سعى در محدود كردن فعّالیت‌هاى آن حضرت و بیرون كردن وى از صحنه مبارزه با دستگاه خلافت و در نهایت شهادت او داشت(۲).

سرانجام، امام صادق علیه‌السلام در ۲۵ ماه شوال، سال ۱۴۸ هجرى قمرى پس از ۳۴ سال امامت، در سن ۶۵ سالگى به دست عوامل منصور خلیفه عباسی مسموم شد وبه شهادت رسید(۳).

(۱) بحارالانوار، جلد ۴۷، ص ۱۱

(۲) تاریخ زندگی امام صادق علیه‌السلام، علی رفیعی، جلد ۱، ص ۲۳۵

(۳) بحار الانوار، جلد ۴۷، ص ۴۱

(4)حسینیه رجا نیوز

+نوشته شده در دوشنبه 19 مرداد 1394ساعت10:32 ب.ظتوسط محمد احمدزاده | نظرات ()
آیه قرآن